On(t)spannend leven

Na het Carnaval breekt voor christenen de voorbereidingstijd op Pasen aan. Een tijd van 40 dagen (en dan tellen we de zondagen niet mee), vastentijd.

Meer dan de rest van het jaar is er tijd voor bezinning op je dagelijks doen en laten, kijken of je nog op de goede weg bent met jezelf, je medemens en met God. En dat blijft niet bij gedachten alleen, velen voegen de daad bij het woord door wat minder te consumeren en wat meer aandacht en geld aan de naaste in de derde wereld te besteden. Een tijd waarin je je op alle vlakken meer bewust door je leven beweegt, zeg maar.

Als je dat doet kom je soms tot bijzondere ontdekkingen. Vorig jaar las ik een stukje van iemand, die het belangrijk vond om een unexciting life te leven, een on-spannend leven. Hij had het gevoel, dat hij heel veel bezig was met het zoeken van nieuwe, interessante, spannende en grappige belevenissen, maar dat hem dat maar weinig echte vreugde bracht. Het maakte hem eigenlijk vooral heel onrustig. YOLO! Je leeft maar één keer!

Dat zorgde ervoor, dat hij steeds achter zichzelf aanholde naar de volgende kick. Maar eigenlijk bevredigde niets hem meer, want in zijn gedachten was hij altijd naar nog iets leukers onderweg. Zodoende was zijn ideaal een on-spannend leven geworden.

Het zette mij erg aan het denken, misschien u ook wel. On-spannend kan vast heel ontspannend zijn, maar ook heel saai. Zelf zou ik eerder voor aandachtig leven kiezen dan voor on-spannend: proberen om niet van kick naar kick te hollen, maar volop te beleven wat er ieder moment te beleven valt. Want ook dat is inkeer: stil staan bij deze dag, dit moment dat je hebt ontvangen, kijken en dan vooral ook doen wat je vandaag te doen staat. Hoe on-spannend of spannend dan ook.

Pastor Nelleke ten Wolde-Hijwegen
RK St. Franciscuskerk
Reageren " target="_blank">kan via de mail


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *