Acceptatie

Toen wij vorig jaar naar Bolsward verhuisden, bleek dat één van onze kinderen moeite had om geaccepteerd te worden in de groep. Hij had een tijd geen vriendjes en werd ook op geen enkel kinderfeestje uitgenodigd. Dit terwijl dit bij zijn zusje juist wel allemaal vlot verliep. Als ouder wil je van alles doen om dit te veranderen.

Kinderen kunnen soms heel hard zijn voor elkaar en als je er buiten ligt, dan kom je er niet altijd zomaar tussen. Helaas zie ik bij volwassen ook nog steeds voorkomen dat men het moeilijk vindt om iedereen te accepteren zoals diegene is. Maar als je ziet dat je eigen kind er buiten ligt, dan gaat het je door merg en been en tegelijk opent het ook je ogen voor mensen om je heen.

Voor christenen zou het accepteren van ieder mens een basisbeginsel moeten zijn, omdat God daarin ons grote voorbeeld is. Hij sloot niemand buiten toen Hij zijn liefde voor alle mensen toonde. Dat noemen we met een duur woord: ‘genade’, want het is namelijk een onverdiende gunst.

God had alle reden om ons mensen af te wijzen, omdat wij vijandig en schuldig ten opzichte van Hem stonden. Toch bood Hij ons verzoening aan en rekenende ons de schuld niet toe. Sterker nog, Hij nam onze schuld op Zich door voor ons te sterven.

Hijzelf werd niet geaccepteerd door Zijn eigen volk, maar juist verworpen en vermoord. Zijn volk accepteerde Hem niet, maar Hij accepteerde hen wel. We kunnen ons nog voorstellen, dat we alles overhebben voor een goed persoon, maar voor mensen die je naar het leven staan, is ditonvoorstelbaar. Toch is dat juist wat Jezus deed en nog meer: Hij stierf voor de mensheid.

God had met deze verzoening ook een bedoeling, namelijk dat Hij ons zou accepteren in Zijn huisgezin. Hiervoor hoef je je niet eerst aan te passen en te voldoen aan bepaalde regels. Je hoeft je enkel met God te verzoenen en dat doe je door geloof. Dat je daarna, als lid van Gods huisgezin, je anders gaat gedragen, is een logisch gevolg en niet een voorwaarde om geaccepteerd te worden.

Gelukkig is dit schooljaar voor al onze kinderen goed begonnen en worden ze allemaal geaccepteerd. Nu ik ervaren heb, dat dit niet vanzelfsprekend is, ben ik mij ook meer bewust van hoe bijzonder het is dat God mij geaccepteerd heeft als zoon. Juist doordat ik deze liefde ontvangen heb, kan ik deze ook uitdelen en dat betekent liefde voor alle mensen, ja, zelfs voor mijn vijanden.

God had met Zijn acceptatie een doel, namelijk dat wij Hem zouden accepteren. De grote vraag is natuurlijk wat wij hiermee doen. Durf jij Gods uitgestrekte hand te accepteren en Hem te accepteren als jouw God?

Gerke Boersma
Petra gemeente Bolsward

Wilt u reageren, dan kan dat via dit e-mail adres.


1 reactie

  1. Peter van van Breeden schreef:

    Volgens mij is de onderstaande passage uit het stuk een tweedeling maken in de mens…ik ben GEEN christen, maar accepteer mensen zoals ze zijn

    Voor christenen zou het accepteren van ieder mens een basisbeginsel moeten zijn, omdat God daarin ons grote voorbeeld is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *