Juf Damstra neemt afscheid van CBS De Bron

BOLSWARD – Vanwege het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd nam juf Tietsje Damstra dinsdag 9 juni afscheid van haar school CBS De Bron in Bolsward.

In alle vroegte werd ze samen met haar man Ate van huis gehaald met paard en wagen. Na een uitgebreiderijtoer door de stad arriveerden ze uiteindelijk bij de school waar het paar feestelijk werd onthaald door alle kinderen, collega’s en een aantal ouders dat nieuwsgierig op het plein was blijven wachten. De kinderen zongen een speciaal welkomstlied waarna een ieder naar binnen ging voor een speciaal afscheidsprogramma.

De kleuters werden ’s ochtends verrast door clown Sander die er geen moeite mee had de lachspieren van de kinderen te activeren. Maar ze werden even later ook aan het werk gezet als echte circusartiesten. De kinderen genoten, juf, haar man en kinderen niet minder. ’s Middags kwamen de andere groepen aan bod. Die hadden stuk voor stuk gezorgd voor een eigen huldeblijk waarna er voor ouders en oud-leerlingen gelegenheid was om de juf de hand te schudden.

Een terugblik met Lemmer als startpunt

Het was 1971. Tietsje Damstra had de papieren als kleuterleidster op zak en kon aan de slag. Ze kon beginnen als invalster. Op de vroege maandagochtend stapte ze in Wommels op de brommer en tufte half Friesland door om in het vissersdorp Lemmer 40 kleuters les te geven. Op vrijdagmiddag reed ze terug naar Wommels, vol van alle indrukken die het lesgeven haar hadden bezorgd. Het was nog in de tijd dat de geloofsverdeling op een school heilig was. Na de invalbeurt kon ze niet blijven, omdat ze gereformeerd was en de voorkeur ging uit naar iemand die Nederlands Hervormd was.

Sneek

De Prinses Irenekleuterschool in Sneek kwam als geroepen. Daar was een vacature. De school stond in een echte volkswijk. Sperkhem. Tietsje: “Het was een pittige klas met 40 kleuters.” Onder haar waaide er wel even een andere wind. Kinderen leerden wat. Het viel zo op, dat een enkele ouder zelfs vond dat ze veel te streng was. Het jaar erop kreeg ze een eigen klas. Toen wist ze het zeker: ze had voor het goede vak gekozen.

Toen ze in 1974 met haar Ate trouwde had ze het geluk aan haar zijde. Net in dat jaar was er nieuwe wetgeving gekomen waarbij was vastgesteld dat een vrouw ook na haar huwelijk het werk mocht voortzetten. Toen een paar jaar later de kinderwens met succes werd bekroond nam ze echter ontslag.

 

In Bolsward

Toen de kinderen groot genoeg waren, dienden zich nieuwe kansen aan voor juf Tietsje Damstra. Ze liep stage op De Kandelaar in Bolsward (daar waar nu De Blinker is gehuisvest). Daardoor werd ze ook regelmatig gevraagd om eens in te vallen, ook op de net gestarte Regenboog. Kleine dochter Joukje nam ze gewoon mee. Die werd het lesgeven als het ware met de paplepel ingegoten met als gevolg dat zij later ook juf werd. Twintig jaar lang deed ze invalwerk op De Bron, vanaf 1984 tot 2004. In alle groepen kreeg ze daardoor ervaring. Op een gegeven moment mocht ze de groep van wijlen meester Wieger van der Veen overnemen. Dat betekende de overgang naar het hebben van een eigen groep.

 

Itens

In diezelfde tijd vertoefde ze overigens ook nog een half jaar op een school in Itens. Het was een compromisschool, door omstandigheden ontstaan door de fusie van christelijk en openbaar onderwijs. Ze kreeg de combinatiegroep 5/6 onder haar hoede. Bij een kleutergroep op De Bron kwam een vacature na de zomervakantie, vaste uren, en daar ging ze voor.

 

Opnieuw Bolsward

Op De Bron beleefde ze een prachtige tijd: het omgaan met de kinderen, het vertrouwen dat ze je schenken, je bent er helemaal voor ze. Dat waren toch wel de kernwoorden waar het om draaide.Enthousiast vertelt ze over de positieve veranderingen die het basisonderwijs hebben verrijkt. En dan bedoelt ze met name de openheid naar de ouders toe. De gesloten deuren van vroeger hebben plaatsgemaakt voor drempelloze lokalen waarin je je als ouder(s) welkom mag voelen.

Juf Tietsje Damstra was een echte vakvrouw, gepokt en gemazeld in het onderwijs. Met veel plezier deed ze haar werk en ze hoopt dat haar opvolger dat ook zal doen.

Gerben D. Wijnja