Bolsward 70 jaar vrij, de vlag mag uit (video, foto's)

16 april is het zeventig jaar geleden dat Bolsward werd bevrijd. Na een oorlog van vijf jaar namen de Canadezen de stad relatief gemakkelijk in.

Jo Draaisma (12) van de Workummertrekweg is op de 15e april aan het spelen bij haar vriendin Marietje Siemonsma in de 1e Hollandiastraat. Ze zijn er samen met nog een vriendin, Yfke de Boer. Daarnaast zijn er ook twee evacuees, Rientje en Ria uit Amsterdam. Halverwege de middag komen de Duitsers langs en vertellen dat iedereen in huis moet blijven. De mededeling was dat de brug opgeblazen ging worden. Dat vonden de meisjes een spannend idee, ze bleven binnen voor de ramen staan kijken naar wat gebeuren ging.

De explosie zelf kan Jo zich niet herinneren maar wel dat grote stukken van de brug de lucht invliegen en naar beneden komen in de tuinen van de Hollandiabuurt.

De meisjes willen graag naar buiten om het allemaal van dichtbij te bekijken maar de vader van Marietje verbiedt dit.

Later hoort Jo dat het pand, waar nu Coco in zit, door de Duitsers in brand is gestoken. Ook de huizen rondom de brug zijn zwaar beschadigd door de explosie. De nog aanwezige Duitsers verlaten intussen de stad. In het water van Workummervaart liggen ook brokstukken van de brug en de angst voor hoe het komen gaat is groot, de drie zusjes Draaisma, die in één bed slapen, besluiten om de kleren aan te houden, voor het geval de Duitsers vanuit Makkum die nacht vechtend door Bolsward zich terug zullen trekken.

Dat gebeurt niet en op de middag van 16 april zien de Bolswarders en ook de familie Draaisma, dat de Canadezen over de in aanbouw zijnde weg, nu de A7, aan komen rijden. Het opblazen van de Blauwpoortsbrug bracht geen vertraging met zich mee in de opmars van de Canadezen.

Het is druk met zwaaiende mensen en de bevrijders delen sigaretten, voedselpakketten en chocola uit. Jo krijgt een reep en loopt er trots mee terug naar huis. Haar moeder neemt blij de reep in ontvangst en later die dag wordt hij onder de familie verdeeld. De smaak was verukkelijk.

De Canadezen rijden ondertussen verder en komen vanaf de Snekerstraat Bolsward binnen rijden. Vlaggen wapperen aan vele huizen en de Bolswarders ontvangen de soldaten met luid gejuich.

Maar om Bolsward te kunnen bevrijden werd er wel flink gevochten in de regio. De Canadezen strijden op de kop van de Afsluitdijk met zwaar geschut en tanks waaronder ook vlammenwerpende tanks tegen de Duitsers. Hierbij gaan zo’n 10 boerderijen in vlammen op.

Pingjum wordt ook minder gemakkelijk bevrijd, de Duitsers geven zich niet over en pas nadat zwaar granaatvuur op het dorp valt is de overgave van de Duitsers een feit. Het dorp raakt zwaar beschadigd door bijna 800 granaten die op het dorp vallen.

Donderdag 16 april is het dus 70 jaar geleden dat Bolsward wordt bevrijd, onze bevrijdingsdag, een dag om de vlag uit te steken.
 Foto uit de jaren ’50:

Vlnr Annie Siemensma, Ferrie Siemensma, Annie Koelmans, Ria Koelmans, Giny Siemensma, Riet Siemensma en Johan Siemensma. Voor vlnr Mien Koelmans, Jo Visser, Cilia Siemensma en Joukje de Boer.

Ria en Mien waren de evacuees en toen zij naar huis terug keerden in Amsterdam, hoorde zus Annie al die verhalen en die wou dan ook wel eens naar Bolsward. Toen is Annie Koelmans naar Bolsward gegaan en is later met Ferrie Siemensma getrouwd.

 Meer foto’s

Foto’s: Fotoarchief Tonnie Siemonsma

Video Jan Nauta